Toevallig zag ik haar, vorige week, op de beurs. Laura Dekker vertelde, voor een grote groep, haar verhaal over haar solo reis om de wereld. 14 jaar was ze toen ze in augustus 2010 vertrok.

Ongelofelijk hoe verschillende instanties acht rechtszaken en een jaar nodig hadden om haar tegen te houden. Maar in 2010 mag ze toch eindelijk vertrekken. Ik kan me de commotie nog herinneren. Als ik haar verhaal lees in haar boek ‘Een meisje, een droom’ schrik ik van de hardheid en gebrek aan inlevingsvermogen van volwassenen.

In 366 dagen om de wereld.

Haar vasthoudendheid, doorzettingsvermogen en haar ontembare verlangen om te zeilen helpen haar in het hele proces en in haar soloreis. Ruim een jaar is ze onderweg om uiteindelijk in St Maarten te eindigen. In 366 dagen maakt ze meer mee dan sommigen in een heel leven.

Het hele proces van rechtzaken en 366 dagen reizen heeft ze vastgelegd in een boek. Ik ben het aan het lezen en merk steeds weer op hoe zelfstandig en heerlijk vrij ze in het leven staat.

Wat mij zo inspireert in haar verhaal is hoe ze een droom heeft en daar echt alles voor over heeft. Een heel helder en duidelijk doel en laserscherpe focus om dat ook te halen. Jarenlang is ze aan het voorbereiden. Niemand kan haar meer stoppen. Ze leert erdoor hoe ze letterlijk met de storm in het leven kan dealen. Doelen stellen, goed voorbereiden en als ze onderweg is, omgaan met alles wat er op haar pad komt. De mooie en ook minder mooie momenten.

Schipbreuk

Na haar tocht vaart ze door naar New Zeeland waar ze in eerste instantie op haar boot woont. Augustus vorig jaar strandt haar boot op een rif en gaat verloren. Ze heeft de boot uitgeleend aan LifeSail, een instelling die kinderen levenslessen leert door middel van zeilen.

Teleurgesteld en met verdiet onderneemt Laura haar volgende stap. Ze gaat nu zelf een boot bouwen om kinderen haar ervaringen te vertellen en de levenslessen door het zeilen te leren.

Vallen en weer opstaan

En daarom staat ze op de beurs, om haar volgende stap te promoten, zonder enig winstbelang, gewoon omdat ze nog zo veel wil bijdragen aan de wereld en zoveel wil teruggeven van al haar ervaringen. Ik spreek nog even met haar, geef haar een donatie en besluit om er een berichtje aan te wagen. Niet voor mezelf maar voor haar. Om haar nieuwe initiatief te promoten, want we hebben in Nederland nog zoveel Laura’s nodig om voorbij onze eigen beperkingen het nieuwe en onbekende aan te gaan. En wat gaaf als je dat al direct als kind mag leren.

“If it doesn’t challenge you, it won’t change you” – Laura Dekker.

Meer info over haar challenge, Kijk hier op de ‘Laura Dekker World Sailing Foundation’ 

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.